Longreads Verhalen

Dominant, hoofdstuk 1

Hoofdstuk 1

‘Amine, wat kan je mij vertellen over het jaar 2053?’ hoor ik mijn geschiedenisleraar zeggen. Amine antwoordt; ‘In het jaar 2053 is de bouw van de oceanische muur gestart. De vrouwelijke leiders van het voormalige Engeland, Schotland en Ierland besloten dat het te slecht ging met de wereld om geen actie te ondernemen. Ze bouwden de oceanische muur om ons eiland en namen de regering over van de mannen. Nu zijn we veilig van de rest van de wereld waar alle hoge mannen elkaar nog steeds kapot schieten in de 3e wereldoorlog.’ ‘Goed zo, Amine. Wat vindt je van de indeling van de regering nu?’ Ring……

De bel gaat en ik loop het lokaal moderne geschiedenis uit. Ergens hoor ik de leraar vaag ‘Zorg dat je morgen paragraaf 4.1 hebt gelezen voor oudere geschiedenis over Mary of Schots en Elizabeth of England’ roepen. Dan loop ik naar de bus om mijn broertje op te halen van de Valoi school. Volgende week is zijn eindtoets en dan gaat hij naar de school voor lageropgeleide jongens. Mijn moeder zegt dat het goed is dat er ook kinderen naar de school voor lageropgeleiden gaan, maar ik weet dat ze liegt. Twee jaar geleden heeft ze zelf de school voor lageropgeleiden voor meisjes gesloten. Mijn moeder vindt net als alle andere vrouwen in de regering dat mannen ongeschikt zijn om te regeren vanwege hun haantjesgedrag. Iedereen, behalve ik.

Als ik thuis kom kijk ik net als altijd eerst of de kalender goed staat. 5 maart 2217, het klopt. Dan ga ik meteen naar mijn kamer om te leren, ik ben een enorme nerd. Mijn moeder zegt dat ik de grootste en kleinste nerd ben tegelijkertijd. Dit zegt ze omdat ik me helemaal suf leer maar me toch niet echt als een nerd gedraag. Ik ben nooit wat ik lijk. Ik ben altijd bezig met mensen helpen en mezelf wegcijferen, en toch heb ik een best uitgesproken kledingstijl. Mensen zeggen dat ik dapper ben, maar ik durf niet van ergens hoog af te springen. Ik ben alleen niet bang om mijn rechten op te eisen en als het moet mijn mond open te trekken om voor mezelf of anderen op te komen. Ook ben ik gefascineerd door de moderne geschiedenis en vind ik het geweldig om dezelfde kleren te dragen als de mensen deden voor de muur werd gebouwd. Oja, en mijn naam is Aya.

Na 2 uur lang non-stop leren ga ik naar beneden, het is mijn beurt om te koken. Als het eten klaar is, is mijn moeder nog niet thuis. Ik en mijn broertje dekken de tafel en spelen een potje schaak Ik laat hem winnen.

Aan tafel ben ik muisstil terwijl mijn moeder druk praat over de politiek, en mijn broertje probeert uit te leggen waarom het bonnensysteem is gemaakt.

Het bonnen systeem werkt als volgt; als je naar je werk gaat meld je jezelf aan in het systeem, en als je naar huis gaat krijg je een bon. Met deze bon kan je naar het bureau, daar kan je eten, kleren en gebruiksvoorwerpen halen. Elke baan verdient ongeveer evenveel want elke baan is nodig in de samenleving. Als er een reden is waardoor je niet kan werken krijg je gratis bonnen, dit gaat niet ten kosten van het geld van anderen. Er zijn veel mannen die niet werken omdat ze het huishouden moeten onderhouden en de meeste vrouwen lange dagen maken, vooral op kantoor.

Ik vind het bonnensysteem een van de weinige dingen die veel beter werkt dan voor de muur werd gebouwd. Toen hadden ze iets genaamd geld en hadden verschillende banen hogere salarissen, heel dom.

Als we klaar zijn met eten ga ik naar mijn kamer en doe ik alsof ik slaap als mijn moeder langskomt. Zodra ik hoor dat ze naar beneden gaat kom ik uit bed en pak ik mijn gitaar onder mijn bed vandaan. Mijn moeder wilt dat ik me op mijn studies richt zodat ik haar als ik oud genoeg ben kan opvolgen in de regering. Zoals waarschijnlijk al duidelijk was wil ik dat niet, ik wil later in de muziek industrie doorbreken. Op het startend onderwijs mocht er altijd elke twee weken iemand een optreden doen. Ik vond het geweldig. Iedereen kwam kijken en ik stond op het podium te zingen of dansen, te acteren of te kijken hoe andere kinderen een door mij geschreven stuk opvoerden toen ik in de latere klassen zat. Mijn vader vond het geweldig, we maakten vaak samen muziek en hij heeft me gitaar leren spelen. Twee jaar geleden toen ik net op het hogere onderwijs zat is hij weggegaan. Nu speelt hij professioneel aan de andere kant van het eiland en heeft hij een nieuwe vrouw en een dochtertje. Ik mis hem, maar het is beter zo, toen hij er nog was was er alleen maar ruzie. Nu is er niemand meer die me met mijn muziek aanmoedigt en moet ik zo oefenen, ’s avonds, stil en zonder dat iemand het weet.

De volgende ochtend is mijn broertje ziek en blijft mijn moeder thuis. Ik ga naar school, Het eerste uur heb ik vergaande geschiedenis, daarna staatskunde, natuurkundigheid en als laatste mijn lievelingsvak: acrobatieke gym. Aan het begin van het jaar moest ik kiezen tussen balsport of acrobatieke gym, de keuze was snel gemaakt want ik kan totaal niet overweg met een bal.

Toen ik bij het lokaal aankwam was er nog niemand. Ik ging op de vensterbank zitten en pakte een van mijn schriften. Op de voorkant staat in sierlijke letters: Voor mijn dochter. Het is mijn vaders oude schetsblok en toen hij wegging heeft hij het met een van zijn gitaren onder mijn bed gelegd zonder dat mijn moeder er iets van wist. Ik vind het fijn om erin te lezen en er commentaar bij te schrijven. Er staan oude teksten in die mijn vader heeft geschreven en tekeningen die hij heeft gemaakt toen hij op de school voor hogeropgeleide jongens zat. Hij is meerdere keren gevraagd om in de regering te werken maar hij zij nee. Ik begreep toen niet waarom, maar nu wel. Er zijn bijna geen mannen in de regering en de mannen die er zijn zorgen er alleen maar voor dat er geen opstand komt.

Ondertussen komen er steeds meer kinderen en de leraar maakt het lokaal open. Ik loop naar binnen en ga zitten. Ik kijk om me heen en dan zie ik iets waardoor mijn adem stokt.

Print Friendly, PDF & Email

Over de schrijver

Avatar

Janne Rombouts

3 reacties

  • halloo allemaal, ik heb dit verhaal geschreven met het doel om ongeveer elke 1,5 maand een nieuw hoofdstuk te schrijven. Ik zou graag jullie reacties weten.

  • Wauw….. Ik vind het echt een FANTASTISCH verhaal. Helemaal mijn genre. Ik heb heel veel boeken gelezen en dit past wel in mijn straatje. Toffe cliffhanger aan het einde!! Ga hier alsjeblieft mee door 🙏

Laat een reactie achter