Actueel Onze School

Ode aan Trudy

Noor Sebregts
Geschreven door Noor Sebregts

DENKBEELDIGE KAMPVUREN VOOR JONGEREN.’ Een meer accurate omschrijving bestaat er denk ik niet voor het project pepptalx. Ik ben zelf zo bevoorrecht geweest hieraan mee te mogen doen. 30 jongeren komen samen en spreken over maatschappelijke kwesties, de toekomst en delen hun visies. Op zoek naar de wereld om ons heen en onze eigen krachten. Ook wordt er geluisterd naar ervaren sprekers die wat vertellen over hun werk en visie, en vaak gewoontes zien in het doorbreken van gewoontes. Een concept dat hoop en inspiratie geeft voor de toekomst.

 

Trudy en de broeders van de abdij zijn dit project een aantal jaren terug begonnen om jonge denkers meer te leren over belangrijke dingen die verder reiken dan het klaslokaal. Dat doel is volgens mij zeker bereikt. We hebben allemaal meningen en visies op maatschappelijke kwesties, zoals het milieu, verschillende educatiesystemen, denken aan en over je medemens, zelfrijdende auto’s en niet te vergeten, het kapitalisme. Een eigen mening hebben is misschien makkelijk, maar de meningen van anderen horen, en écht luisteren, en daarop reageren is moeilijk (heb ik zelf ook ervaren). Je kan zelf ergens standvastig in geloven, maar een ander kan precies het tegenovergestelde als een heilige ideologie ervaren. Met een open blik kom je verder, zo kan je je laten beïnvloeden door alle slimme, jonge denkers die er rondlopen.

Trudy is zelf Nederlands docente en is dit project begonnen, samen met vader abt en broeder Isaac van de abdij. Zij zaten zeven jaar geleden bij elkaar en toen kwamen twee ideeën bij elkaar; het idee van Trudy om voor middelbare scholieren een masterclass te organiseren en dat van de abdij om maatschappelijke vraagstukken te bespreken met een groep jonge mensen. En zo geschiedde. (Marc, de man van Trudy, is een hele grote steunpilaar en de huisfotograaf.)

 

Lezingen van bijvoorbeeld Ralf Bodelier, een schrijver voor de Groene Amsterdammer, (tevens komen daar onze eindexamenteksten regelmatig vandaan, wat ook een interessante situatie veroorzaakte) maar ook onderzoeker en dus gastspreker. Hij studeerde geschiedenis en theologie en eindigde in de journalistiek. Ralf gaf ons een positiever wereldbeeld en haalde in ieder geval bij mij een stukje naïviteit weg. Hij is journalist en reist veel in derdewereldlanden. Hoe ik en meer van ons over die landen dachten was redelijk pessimistisch. Slecht onderwijs, armoede etc. Wat blijkt daarentegen, is dat de toestanden een stuk beter zijn dan we dachten. Hij gaf een inzicht in de positieve ontwikkeling van onze wereld. Wat is er mooier dan dat?

 

Trudy zorgde hier voor een perfecte balans doordat wij niet veel later een lezing kregen van Ton van der Ham, onderzoeksjournalist en programmamaker bij Zembla. Hij vertelde ons een zeer interessant en intrigerend verhaal dat meer de negatieve kanten van onze nabije wereld benadrukte, en liet ons verhalen zien die óók vertelt moeten worden. Er zitten twee kanten aan elke medaille, al lijkt dat soms niet zo.  En elke kant is vaak even belangrijk.

 

Door Ewout Butter dachten we na over identiteit, en dat bleef bij mij lang hangen. Wie zijn we en waarom? Wat maakt ons tot ons? Waarom stellen we onszelf op een bepaalde manier voor? Wat willen we dat anderen van ons denken? Antwoorden hierop zijn lastig, en individueel verschillend, maar het is wel goed om antwoorden te willen vinden. Ik leerde hier dat je verleden een groot aandeel heeft in wie je bent en je denkpatronen ook. Dit sloot voor een deel aan op de lezing van Jenny Slatman, een filosoof én fysiotherapeut?!!! Zij is bezig met de leer over geest en lichaam. Zijn geest en lichaam één? Is er een geest? Er zijn geen nette woorden om uit te drukken hoe flink de meningen hierover verdeeld waren in onze groep, maar dat is het lastige, en tegelijk het geweldige aan een groep verdeeld in hypotheseverslaafde natuurkundigen en dromerige kunstliefhebbers.

 

Pepptalx wordt georganiseerd in samenwerking met de monniken van abdij OLV van Koningshoeven. De monniken wonen in de abdij, ze bidden en werken daar (ora et labora). Ook maken ze heerlijke producten zoals kaas en bier. Daar zijn is al een hele bijzondere ervaring. De sfeer, de dampen, de voelbare wijsheid én natuurlijk de stilte. De gesprekken die wij daar ook met hen hebben gevoerd, zijn al een hele ervaring op zich. De manier waarop zij de wereld ervaren en met elkaar delen is een bijzondere. Een visie die voor ons misschien ver weg ligt of lag, maar wat is het mooi om een deeltje daarvan nu bij je te dragen. Om te proberen er echt in te komen. Voor mij persoonlijk waren die gesprekken ook speciaal. Om aan hen te zien dat ze echt luisteren om het luisteren, of het nu naar de stilte is of naar ons. Om te zien welke rust zij met zich meedragen.

 

Een van de redenen dat dit voor mij zo’n positieve ervaring was, is dat je eigenlijk een platform krijgt waarop je dingen kan bespreken waar je al langer mee rondloopt en over nadenkt. Je kan dit bespreken met mensen die dat ook doen.  Het is een plek waar je je mening kan uiten en kijken wat anderen ervan vinden die er ook veel over na hebben gedacht. Hiernaast doe je inspiratie op voor in de toekomst.

 

Onze groep was een zeer kritische, maar fijne en ontwikkelde groep. Niet bang om scherp op elkaar te reageren en (soms iets té) kritische vragen te stellen. We mogen elkaar wel wat meer ontzien, maar laten we dat maar een proces noemen… Het verbaasde mij positief hoeveel van mijn leeftijdsgenoten nadenken over de toekomst en al de andere bovengenoemde belangrijke kwesties. Zo wordt het vertrouwen wat door Trudy in onze handen wordt gelegd (“jullie zijn de toekomst”) gerechtvaardigd.

 

Dus, een kampvuur voor jongeren, waarom? We zaten dus samen om het spreekwoordelijke kampvuur en leerden elkaar kennen, zoals een kampvuur wel vaker mensen bij elkaar brengt. Interessante en inspirerende gesprekken zijn gevoerd en moeten de komende tijd gevoerd blijven worden. We moeten over kwesties zoals het milieu en de economie en het neerzetten van ervaringen na blijven denken. Dus een ode aan Trudy, voor het bedenken van dit geweldige project.

 

liefs, Noor

Print Friendly, PDF & Email

Over de schrijver

Noor Sebregts

Noor Sebregts

Laat een reactie achter