Longreads Verhalen

PESTEN is verPESTEN

Geschreven door Femke Böcker

Het regent pijpenstelen, ik zit binnen voor het raam naar de regendruppels te staren. Ze vallen naar beneden. Een paar spatten uiteen op de grond en de rest valt op het raam. Het geluid van de regen op het raam en op de grond is rustgevend. Het ziet er mooi uit hoe de druppels langs het raam naar beneden dwarrelen, zo vreedzaam. ‘Jessie, het is jouw beurt om de vaatwasser uit te ruimen!’roept mam vanuit de keuken. ‘Jaja, ik kom al!’ Wanneer is het mijn beurt überhaupt niet? Mijn zus Keyla hielp eerst ook, maar die is gaan studeren en woont in Rotterdam. Mijn broer Raaf, tja, die zegt altijd dat hij huiswerk maakt, maar dat is hij echt niet aan het doen. Mam gelooft alles wat hij zegt. Op school is het ook alleen maar gezeur. Slechte punten, te laat zijn, regeltje dit, regeltje dat. Echt, het is net een gevangenis. Ik zit nu pas een paar maanden op deze school en ik kijk nu al uit naar het eind van de middelbare. Ik heb nu vier vriendinnen: Anouk, Britt, Beau en Noortje. En ik heb echt de meest stomme klas ooit! Er zijn drie meisjes die supercool en populair zijn die erg veel pesten: Zoë, Jessica en Donna. Donna is wel de ergste van de drie. Ze heeft een superrijke vader en super dure kleding. Iedereen kijkt tegen haar op en wil vrienden met haar zijn, behalve Beau, Noortje, Britt, Anouk en ik. Maar Zoë en Jessica zijn de enige die met haar om mogen gaan, omdat ze ook zulke rijke vaders en dure kleding hebben. Elke keer als iemand vraagt om bij hun groepje te zitten zegt Donna: ‘Ieuw, nee, die goedkope vuilniszakken die jullie kleren noemen zitten vast onder de enge ziektes. Ik ben erg gevoelig voor ziektes, weet je, mijn afweersysteem is echt niet bestand tegen virussen als jij. Ga weg!’ En alsnog wil iedereen vrienden met haar zijn. De jongens kunnen wel dromen over verkering met die heks. Vooral minder rijke kinderen zijn de dupe van Donna’s gepest en wie het het zwaarst heeft is Vlinder. Ze wordt erg gepest vanwege haar bril, beugel en korte haar. Ik ken Vlinder niet zo goed, maar ze ziet er erg aardig uit. Ze zegt meestal niet zoveel in de klas en de docenten doen niets aan het gepest. Als er weleens een propje nar Vlinders hoofd word gegooid kijken de docente gewoon weg alsof ze het willen negeren. Er is maar één docent die niets van het gepest af weet: mijn mentor. Zij had vroeger een vriendin die ernstig gepest werd. Die vriendin was geholpen, maar had een hele zware tijd achter de rug waardoor ze zwaar depressief werd. Deze vriendin is uiteindelijk wel gelukkig geworden, maar heeft nog vaak nachtmerries over die tijd. Eindelijk klaar met de vaatwasser. ‘Jessie, dek de tafel even!’
‘Kan Raaf dat niet doen?’
‘Nee, het moet NU gebeuren! En Raaf leert voor zijn wiskundetoets van morgen.’ Pff, sinds wanneer heeft FiFa iets met wiskunde te maken? Ik hoop dat mam me na het eten met rust laat. Ik lig in bed, het is pikdonker en ik staar naar het plafond. Ik heb echt geen zin om morgen weer naar school te gaan. Geen zin in gezeur, leren en vooral geen zin in Donna! Ik ga denk ik eens met Vlinder praten.
Wordt vervolgd…

Print Friendly, PDF & Email

Over de schrijver

Femke Böcker

Laat een reactie achter