Longreads Verhalen

Beste writer’s block

Vera Gijzen
Geschreven door Vera Gijzen

Beste writer’s block,

Jij en ik zijn twee goede vrienden. Al een aantal jaar hebben we het gezellig samen, zo nu en dan spreken we weer eens af en kletsen we gezellig bij onder het genot van een kop thee. Als oude vrienden moet dat kunnen en zou je denken dat, zodra een van ons een probleem met de ander krijgt, we dit wel met elkaar zouden delen.
Ik heb slecht nieuws voor je, oude vriend van me. Dit is dus sowieso niet het geval met ons.
Jaren ben jij bij mij over de vloer gekomen, onaangekondigd met het idee dat ik het toch wel goed vond, vragend om thee terwijl je aan tafel ging zitten. Gelijk begon jij al te klagen want er was zoveel gebeurd in die twee dagen dat wij elkaar niet hadden gezien. Nadat jij eindelijk je ei kwijt was leek je alweer ergens anders heen te moeten, en snel zeiden we gedag tegen elkaar. Jij beloofde nog om te bellen als je zou langskomen, maar ergens wist ik dat jij je toch niet aan die belofte zou houden. Ik ken je ondertussen, writers block, meer zelfs dan ik soms wil toegeven.
Als het alleen hier bij was gebleven had ik het nog goed gevonden, echt. Ik ben graag de persoon die andere mensen kan helpen met hun problemen en als dat betekent dat ze drie keer in de week langskomen voor een kop thee en wat tijd om over hun problemen te praten hoor je mij niet klagen.
Het feit dat dat nu wel gebeurt moet al wat alarmbellen laten rinkelen. Ik vraag me soms ook af of je ooit had verwacht dat ik achter de waarheid zou zijn gekomen, en of jij had verwacht dat ik de hints met elkaar zou combineren en erachter zou zijn gekomen dat jij het was.
Al sinds de eerste dag dat jij bij mij bent langsgekomen, zijn er kostbaarheden van mij verdwenen. Voor ieder ander zouden ze als simpele prullaria worden afgeschreven, kleine hebbedingetjes die ze toch niet altijd nodig hebben. Voor mij echter, als schrijver, zijn het de meest kostbare bezittingen die een mens kan hebben.

Ideeën. 

Luister hier goed naar, writer’s block, ‘vriend’ van me. Veel kon ik van je hebben, maar het moment dat ik erachter kwam dat jij mijn ideeën afpakte en er verder niets meer mee deed was ik kort door de bocht gezegd pisnijdig. Jij hebt voor vele dagen en lange nachten gezorgd waarin ik tevergeefs op iets probeerde te komen, maar het enige wat ik terugkreeg was het helderwitte beeldscherm van mijn laptop en het lege document dat me haast spottend aankijkt. Ik wacht nog steeds op de dag dat jij voor mijn deur staat, een grote mand aan jouw voeten en al mijn verloren ideeën die jij hebt meegenomen er weer veilig in terug. Ik heb ze nodig, maar dat lijkt jou niet te schelen.

Ik ken je nu al lang, writer’s block, en ik weet zelf ook wel dat dit wachten nutteloos is.  Dit betekent helaas niet dat ik ermee zal stoppen. I mean, you can’t blame a girl for trying, can you?

Nu je weet wat ik over je denk, wordt het tijd dat ik de waterkoker weer aan ga zetten. Het is alweer een paar dagen geleden dat je voor het laatst bent langsgekomen, en hoewel je zeker een diepe indruk hebt achtergelaten, weet ik uit ervaring dat het niet lang meer duurt voor je hier weer voor de deur staat. Begrijp me niet verkeerd, ik laat je sowieso weer binnen. Zo’n vriend ben ik immers, iemand die anderen niet snel wegstuurt. Daarbij, in het leven van eens schrijver dat ik half aan het leven ben zijn die wekelijkse bezoeken haast onvermijdelijk. Veel kan ik in deze situatie helaas niet doen.

Ik heb alleen nog een vraagje aan je, voor je weer op mijn stoep staat met de nodige problemen en het net lijkt alsof dit alles nooit is gebeurd.

Beste writer’s block, ik weet dat ik niet veel kon veranderen aan dit alles, en ik weet dat onze paden vroeg of laat toch zouden kruisen. Het enige wat ik van jou wil weten is waarom jij hebt besloten dat onze eigenaardige vriendschap zo vroeg moest beginnen.

De thee staat klaar.
– Vera

Print Friendly, PDF & Email

Over de schrijver

Vera Gijzen

Vera Gijzen